
این نکته که در سالهای گذشته، عشق به سرگرمی و سرگرمیسازی در سینمای خودمان کم دیدهام.
این کیفیت چندان قابل تشریحی نیست و امیدوارم امروز بتوانم یک جوری بهاش اشاره کنم. اغلب آثاری که برای جذب تماشاگر و فروش گیشه در سالنهای سینمای ایران ساخته میشوند (تازه فیلمهای بودجهای و جشنوارهای را گذاشتهام کنار)؛ باز انگار سازندگانشان دغدغههای دیگری به جز لذت از سرگرم ساختن تماشاگرانشان دارند.
شما میتوانی تمنای سرگرم کردن مخاطبات داشته باشی، و البته به پول هم فکر کنی. اما وقتی فقط هدف درآمد گیشه یا تیراژ بالای محصولات ویدیویی میشود، همه چیز به هم میریزد.
در تاریخ سینمای جهان (و در مواردی اندک، سینمای ایران) نویسندگان و تهیه کنندگان و بازیگران بزرگی بودهاند که پیش از هر هدف دیگری، از سیاسی و اجتماعی و اخلاقی و مالی گرفته تا دغدغههای صنفی، دلشان خواسته تا خندیدن و گریستن تماشاگرانشان را ببینند. که آنها را پای پرده نقرهای سینما و صفحه جادویی تلویزیون بنشانند و هوش و حواسشان را بگیرند.
این عشق را میشود حتی از شکل تبلیغات یک فیلم، یا خط انتخاب شده برای نوشتن نام فیلم حس کرد. چخوف میگوید برای سرگرم ساختن انسانها باید دوستشان داشت، و این سرگرمیسازهای بزرگ، مخاطبشان را دوست داشتند و البته از قبل سرگرم کردن مردم، به پول و جایگاه اجتماعی هم رسیدند، اما این روندی است که نمیتواند جایش عوض شود.
از بلیک ادواردز تا جان استرجس، از استیون اسپیلبرگ تا جاد آپاتو، این حس و عشق به سرگرم کردن مردم را میشود در آثار بزرگان تاریخ نمایش دید. یعنی همان چه که –تکرار میکنم- نه فقط در محصولات بودجهای و جشنوارهای، که در میان محصولات سینمای ایران که برای درآمد گیشه (که در ذات خود؛ هیچ بد نیست) ساخته میشوند هم، نمیشود نمونهاش را یافت. به همین خاطر هم هست که موفق نمیشوند.
پیمان قاسمخانی از معدود هنرمندانی است که این عشق به سرگرم ساختن را از اساتید این رشته آموخته و با تماشای این آثار تجربه کرده و در دل نگاه داشته. اول این توانایی اولیه عشق به زندگی و سرگرم شدن را داشته، که حالا میتواند خوب سرگرم کند.
و رامبد جوان هم به پشتوانه دو فیلم سینمایی اخیرش، این حس و نگاه را موقع کارگردانی ورود آقایان ممنوع، کدر نکرده است.
شما وقتی از این نقطه متعالی عشق به سرگرم کردن مخاطبت شروع میکنی، آن وقت میتوانی به جاهای دیگری هم برسی.
همان گونه که آقایان قاسمخانی و جوان؛ در ورود آقایان ممنوع به آن رسیدهاند و تایپهای جذابی خلق کردهاند که نه فقط به لحاظ اجتماعی، که با توجه به سرنمونهای روانکاوانه هم قابل بحثاند؛ اما حسی که از ورود آقایان ممنوع گرفتم، یعنی تلاش مستقیم و بیخدشه و خجالت برای سرگرم کردن تماشاگر، چیزی است که زیاد دور و بر خودم نمیبینم.
آنها من تماشاگر را دوست دارند، با همه نقاط قوت و ضعف کارشان، خواستهاند سرگرمام کنند و گریه و خندهام را ببینند؛ پس من هم دوستشان دارم.

با پایان تصویربرداری ۱۰ قسمت از مجموعه «بفرمایید شام ایرانی» به کارگردانی بیژن بیرنگ و تهیهکنندگی مؤسسه سینما ۲۴ به زودی سری اول مجموعه در شبکه نمایش خانگی توزیع خواهد شد.
در این مجموعه تعدادی از بازیگران سینمای ایران با هم به رقابت پرداختهاند که از میان آنها میتوان به شقایق دهقان و مهدی پاکدل اشاره کرد.
تدوین قسمتهای ضبط شده این برنامه، همزمان با تصویربرداری گروههای جدید در حال انجام است. در آینده نزدیک، چگونگی حضور عموم علاقهمندان به شرکت در این برنامه، از طریق رسانههای جمعی اعلام میشود.
تعدادی از عواملی که در ساخت این برنامه همکاری دارند، عبارتند از کارگردان: بیژن بیرنگ / دستیار اول کارگردان: رضا یزدانی / مدیر برنامهریزی: ثمره نیک سرشت/ طراح صحنه: صحرا بیرنگ/ طراح چهرهپردازی: مریم شکرایی/ تصویربرداران: هادی پویان، مهدی قنبرزاده/ نور: یدالله بشک/ صدابردار: کامران کیان ارثی/ مدیر تولید: حسین عباسی/ تدوین: ناصر فخری.

وحید قادری: تریلر فیلم تازه استیون اسپیلبرگ در فضای اینترنت پخش شده است.
این فیلم که اسب جنگی نام دارد اقتباسی از کتاب مایکل مارپرگو است.
فیلم داستان پسری با یک اسب را در دوره جنگ جهانی اول روایت میکند و در استودیوی دریم ورکز تهیه شده است.
فیلمنامه را لی هال و ریچارد کرتیس اقتباس کردهاند که به جدا شدن این کودک و اسبش و جستجوی آنها در خلال سالهای جنگ جهانی اول میپردازد.
جرمی ایروین نامشهور نقش اصلی را بازی میکند و امیلی واتسون و دیوید تولیس از دیگر بازیگران این فیلم هستند.
تریلر زیبای فیلم یاداور کیفیت فوق العاده فیلمهای اسپیلبرگ است و صحنههای چشمنوازی را به تصویر میکشد که امیدواریم از دیدن آن لذت ببرید.
این فیلم قرار است بیست و هشتم دسامبر امسال به نمایش درآید.
گاهی اوقات یک بی دقتی و یا بی توجهی مسبب اتفاقات خندهدار میشود...
نرگس محمدی بازیگر موفق
سینما و تلویزیون کشور که موفقیت خود را با بازی در سریال ستایش می
داند,این سریال را از محبوب ترین کارهای هنری اش یاد می کند.
نرگس محمدی
در برنامه های گذشته زنده رود شبکه اصفهان حضور داشت و در مورد این سریال و
ویژگی های که در این سریال داشت چنین گفت:من با خیلی از قسمت های این
سریال زندگی کردم خیلی از سکانس ها بود که به صورت طبیعی گریه می
کردم,رابطه دختر و مادر,دختر و پدر برای من بسیار ارزش داشت و خیلی مواقع
می شد که غم و اندوه سریال برای من هم سنگینی داشت ولی خب یک موضوع طبیعی
هستش و شاید برای خیلی ها اتفاق افتاده باشد که آرزو می کنم هیچ خانواده
چنین غمی نداشته باشد.