تجربیات سفر به باکو 2

رستوران‌های باکو

برای آذری‌ها غذا بخش مهمی از فرهنگ را می‌سازد و ریشه در تاریخ، سنت و ارزش‌های ملی دارد. باروری زمین و منابع غنی آبزیان دریای خزر تنوع غذایی غنی‌ای را پدید آورده است. آذربایجانی‌ها بیش از ۳۰ نوع آش، شامل آنهایی که با ماست تهیه می‌شوند، انواع کباب و ششلیک، کوفته، و پلو دارند. طرز طبخ و طعم این غذاها با آنچه اقوام آذری ساکن در ایران تدارک می‌بینند تفاوت اندکی دارد. تنها تسلط چندین ساله حکومت کمونیستی شوروی تاثیراتی بر مواد اولیه غذا گذاشته است و بطور مثال، امروزه کمتر از برنج و بیشتر از سیب‌زمینی در تدارک غذا بهره گرفته می‌شود. انواع میوه خشک‌شده نیز در طبخ غذا مورد استفاده هستند. آذری‌ها همچنین در بهره‌گیری و وفور انواع سبزیجات در غذاهایشان مشهورند و جدای آن بشقاب سبزیجات تازه عموماً به همراه غذا سرو می‌شود.
چای نوشیدنی اصلی مردم آذربایجان است، آنرا پیش از صرف غذا می‌نوشند و همچنین همیشه برای خوش‌آمد گویی به مهمانان مهیا می‌شود.
مجموعه گسترده‌ای از رستوران‌های خوب در باکو وجود دارد. جدای از بهای مناسب، برای انواع ذائقه‌ها غذا یافت می‌شود. غذاهای آذری، فرنگی، ایرانی، آسیایی و غذاهای سریع را به راحتی می‌توانید بیابید.
چایخانه‌های فراوانی نیز در شهر پراکنده‌اند. برای لمس فرهنگ محلی سری به آنها بزنید و از چای به همراه شیرینی لذت ببرید. چالش مسابقه بر سر نرد یا دومینو نیز بخشی دیگر از تفریحات چایخانه‌ای است.

تجربیات سفر به باکو

گزارش سفر به باکو

این بار تصمیم گرفتیم که سفری به شهر باکو پایتخت کشور آذربایجان داشته باشیم این کشورکه در گذشته نه چندان دور بخشی از خاک ایران بوده است بزرگانی از شعر ادب ایران در خود پرورانده است. از آن میان میتوان به نظامی و علی اکبر صابر از شاعران فارسی زبان اشاره نمود. اصل نام شهر باکو را از کلمه  "بادکوبه" به معنای شهر باد می دانند که خود از نفوذ و تاثیر زبان فارسی بر این کشور ترک زبان حکایت دارد.

روز دوشنبه 16 مرداد در محل قرار ترمینال غرب 27 نفر از افرادگروه گرد هم آمدند تا با اتوبوس به سمت باکو حرکت کنند. اتوبوس با کمی تاخیر راس ساعت 11:30شب به سمت آستارا شهرمرزی حرکت  خود را آغاز کرد..

مراحل عجیب تولید گرانترین قهوه ی معطر دنیا (تصویری)

کپی لواک" نام یک قهوه معطر است که در جزیره سوماترا در اندونزی تولید و به عنوان گرانترین قهوه ی دنیا که تا به حال وجود داشته، شناخته می شود و مختص ثروتمندان است.

تنها دلیل گرانی بیش از حد این قهوه "شیوه ی آماده شدن" آن است."کپی لواک" "قهوه ی سویت" هم نامیده می شود.این دانه ی قهوه توسط "سویت" آسیایی (یک پستاندار اندازه گربه است که در هر دو نوع مونث و مذکر قسمت زیر دمشان غدد ترشحی دارند که بوی بسیار دلپذیری تولید می کنند!) خورده می شود .بعد از دستگاه گوارشی این پستاندار عبور کرده و دفع می شود; سپس دانه های قهوه از مدفوع این حیوان، استخراج، کاملاً شسته و زیر نور آفتاب خشک می شود.

"کریس رابین" یکی از منتقدین مشهور انواع قهوه ها درباره این نوع قهوه می گوید:"بوی عطر این قهوه بسیار قوی و عالی است و این قهوه به طور باورنکردنی خوشبو و خوش طعم است .طعمی که روی زبان می گذارد طعمی غلیظ از یک قهوه با مقدار کمی شکلات در آن است که روی زبان ماندگار است.یعنی مدتی بعد از خوردن آن شما همچنان طعم آن را روی زبانتان حس خواهید کرد.

نکته ی جالب این است این قهوه بعد از این دوره ی آمادگی هیچ طعم تلخ و زننده ای نمی دهد.چون وقتی یک "سویت" دانه ی قهوه را می خورد درون معده اش آنزیم های خاصی به این دانه ی قهوه اضافه می شود که باعث می شود آمینو اسید بیشتری در این قهوه آزاد شود که خاصیت این قهوه را مفیدتر می کند."

هر کیلوگرم از این نوع قهوه چند صد دلار به فروش می رسد و قیمت هر فنجان از این قهوه در قهوه خانه های اندونزی، بیش از هشت دلار است.
مقادیر زیادی از اینگونه قهوه گرانقیمت، به تایوان، ژاپن، کشورهای اروپایی، برخی از کشورهای خاورمیانه و همچنین امریکا صادر می شود.
 

عکس: ناخن‌هایی که 15 سال گرفته نشده‌اند!

 آقای «فنگ» ناخن‌های تقریبا 20 سانتی‌متری دست چپ خود را نشان می‌دهد که 15 سال است آن‌ها را نگرفته و دوبار نیز شکسته‌اند.

مفاخر درگذشته ایران در سالی که گذشت + عکس

تنها چهار ماه از سال گذشته بود که استاد محمد رضا جواهری هنرمند برجسته ساخت زیور آلات سنتی در سن 65 سالگی در قطعه هنرمندان بهشت زهرای تهران آرام گرفت.

سال 89 را در حالی پشت سر گذاشتیم که تعدادی از هنرمندان و اساتید هنرهای سنتی، باستان شناسی و تاریخ ایران از جمله، سیف الله کامبخش فرد، ایرج افشار و استاد روح الامینی رخت سفر به تن کردند و از میان جدا شدند.

به گزارش مهر، سال 89 را با همه تلخی و شیرینی هایش پشت سر گذاشتیم. سالی که به رسم روزگار چند تن از هنرمندان و اساتید را از دست دادیم و امسال را بدون حضور آنها اما به یادشان آغاز کردیم.

"نیازجان نیازی"، پدر فرش ترکمن ایران

خبر درگذشت استاد "نیازجان نیازی"، پدر فرش ترکمن ایران ناگوار بود. او درحالی روز ششم فروردین ماه 1389 در سن 86 سالگی دارفانی را وداع گفت که سالها در آرزوی چاپ کتابش در زمینه هنر قالی بافی ترکمن بود.

نیازجان نیازی در سال 1303 در شهرستان گنبدکاووس متولد شد. سپس با یادگیری فنون فرش ترکمن در خصوص طراحی و رنگرزی پرداخت و با طراحی سیستم جدیدی از دار عمودی توانست دار افقی ترکمن را تغییر دهد. استاد نقش قالی ترکمن را با طراحی در کاغذهای شطرنجی به شکل علمی اجرا و فرصت های جدیدی را ابداع کرد و تحقیقات جامع در مورد فرش ترکمن و دیدگاه های نویسندگان و هنرمندان را جمع آوری کرد.

وی تا پایان عمر پربرکت خود موفق به احیای 800 نوع از نقش مایه های فرش ترکمن شد و 51 سال در زمینه فرش اصیل ترکمن به تحقیق، مطالعه و فعالیت پرداخت.

این استاد فرزانه در اواخر عمر، به دلیل پیری و کهولت سن از چندی قبل در منزل خویش بستری بود و سپس به کما رفت.

جواهری، هنرمند ساخت زیور آلات سنتی

تنها چهار ماه از سال گذشته بود که استاد محمد رضا جواهری هنرمند برجسته ساخت زیور آلات سنتی در سن 65 سالگی در قطعه هنرمندان بهشت زهرای تهران آرام گرفت.

محمد رضا جواهری از هنرمندان شاخص جواهر آلات سنتی و اره کاری روی فلز بود که آثار برجسته او در موزه‌های بزرگ جهان نگه داری می‌شود. این هنرمند فعالیت خود را در عرصه ساخت جواهر آلات سنتی از سن 12 سالگی آغاز کرد و در سن 20 سالگی موفق به دریافت نشان ممتاز هنری از وزارت فرهنگ و هنر وقت شد.

اره کاری روی فلز مرقد حضرت علی(ع) در نجف یکی از یادگاری‌های این هنرمند است که چشم هر بیننده‌ای را به خود خیره می‌کند.

محمودی، مرد هنر و اخلاق و چهره ماندگار اروسی

استاد نعمت اله محمودی استاد بزرگ اروسی سازی سنندج، مرد هنر و اخلاق و چهره ماندگار اروسی کشور به دلیل بیماری، مرداد ماه امسال در سن 51 سالگی، دار فانی را وداع گفت و جامعه هنر و صنایع دستی استان کردستان را در ماتم فرو برد.

نعمت اله محمودی در سال 1338 شمسی در سنندج متولد شد و از همان اوان کودکی کار با چوب را آغاز کرد و با علاقه و اشتیاق هنر اروسی را فرا گرفت.

از نمونه کارهای استاد نعمت اله محمودی می توان به تعمیر و مرمت اروسی های موزه سنندج اشاره کرد، اروسی موزه سنندج یکی از نمونه های بی نظیر هنر اروسی سازی و کار استادکاران سنندجی است.

مرمت اروسی های موزه سنندج، دروازه مسجد جامع، مرمت و بازسازی در، پنجره و سقف موزه مردم شناسی خانه کرد، مرمت منزل وکیل و مرمت و بازسازی در ، پنجره عمارت خسروآباد سنندج تنها برخی از فعالیت‌های وی است.

محصص، نقاش، مجسمه‌ساز و مترجم نام‌آشنا

در همین ماه بود که بهمن محصص؛ نقاش و مجسمه‌ساز صاحب‌نام و مترجم نام‌آشنای ایرانی در سن ۷۹ سالگی به دلیل کهولت سن و عوارض ناشی از بیماری ریوی در رم پایتخت ایتالیا دیده از جهان فروبست.

محصص متولد ۱۳۱۰ در شهرستان رشت بود و از ۱۳۳۳ خورشیدی با سفر به اروپا در ایتالیا اقامت گزید. آثار هنری استاد محصص در طول سال‌های فعالیتش بارها در نمایشگاه‌های فردی یا گروهی در تهران و بسیاری از شهرهای اروپایی به نمایش گذاشته شد.

محصص راوی تلخی جهان معاصر و مجموعه‌ای از نبوغ و بی‌پروایی بود و حتی اگر در سکوت ابدی فرو رود، نمی‌توان نقش ماندگار او را از نقاشى مدرن و معاصر ایران حذف کرد و نادیده گرفت.

گیاهی شاعر و استاد قلم کار نقاشی

هنر قلم کار نقاشی اواخر مهر ماه امسال آخرین بازمانده و هنرمند خود را از دست داد. استاد عباس گیاهی شاعر و استاد برجسته صنایع‌دستی سن 91 سالگی و بر اثر کهولت سن روز گذشته در اصفهان در گذشت.

استاد گیاهی هنر قلم‌کاری نقاشی را از سن 16 سالگی آغاز کرده بود و 75 سال در این رشته فعالیت داشت.

این استاد برجسته در زمان حیات خویش لوح تقدیر‌های فراوانی از دست رئیس جمهور، استاندار، وزیر کار و معاونت صنایع‌دستی اصفهان دریافت کرده است.

دلشکیب، مبدع سبک هنری کارادل

آبان ماه امسال مبدع سبک هنری کارادل دار فانی را وداع گفت. حبیب‌الله دلشکیب هنرمند برجسته شهرستان کرج و مبدع سبک هنری کارادل (کار ابداعی دلشکیب) در سن 76 سالگی بر اثر بیماری ریوی در بیمارستان شرکت نفت تهران به معبود خود پیوست.

این هنرمند در ابتکاری زیبا با استفاده از پی‌وی‌سی و با روش حرارت دادن، مجسمه‌هایی بسیار زیبا بر اساس ضرب‌المثل‌ها و آداب و رسوم ایرانی ایجاد کرده بود.

حبیب الله دلشکیب، در 300 تابلوی سه بعدی و منحصر به فرد خود، فرهنگ و آداب و رسوم ایران را به تصویر کشید.

سیف‌اله کامبخش فرد، مدیر سابق موزه ملی ایران

ساعت 16 روز نهم آذرماه سال 1387، دکتر مسعود آذرنوش بر دوش دوستانش راهی خانه ابدی خود شد. اما دو سال بعد درست در همین روز امروز سیف‌الله کام‌بخش‌فرد، آخرین بازمانده نسل دوم باستان‌شناسی کشور در بهشت زهرا به خاک سپرده ‌شد.

سیف‌اله کامبخش فرد، مدیر سابق موزه ملی ایران که تا سال ۱۳۵۹ ریاست این موزه را بر عهده داشت در سن 81 سالگی به دلیل بیماری قلبی و ریوی و کهولت سن به سوی معبود خود شتافت.

وی که به سال 1308 در تهران دیده به جهان گشود تحصیلات عالی دانشگاهی‌ خود را در رشته باستان‌شناسی تا مقطع کارشناسی ارشد در دانشگاه تهران سپری کرد.

اولین کاوشگر قبرستان قیطریه تهران پس از گذراندن تحصیلات ابتدایی در دبستان ادیب و تحصیلات متوسطه در دارالفنون در رشته‌ باستان‌شناسی ادامه‌ تحصیل داد و مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد خود را در رشته‌ باستان‌شناسی در سال‌های 1342 و 1343 از دانشگاه تهران گرفت.

فعالیت‌های تخصصی وی پس از پایان تحصیلات در موزه ایران باستان، معاونت و دستیاری مرحوم نگهبان در پایه‌گذاری و اداره موسسه باستان‌شناسی دانشگاه تهران و مسئولیت‌های مختلف در مراکز باستان‌شناسی بود.

ملک زاده، هنرمند برجسته مشبک فلز 

هنر مشبک فلز امسال یکی از اساتید خود را از دست داد. استاد مهدی ملک زاده هنرمند برجسته و به نام صنایع‌دستی در رشته مشبک فلز روز 26 بهمن ماه امسال در اصفهان به علت کهولت سن در سن 73 سالگی درگذشت.

مدرک تحصیلی وی دیپلم در رشته طبیعی بود و از سال 1330 در زمینه صنایع‌دستی و هنرهای سنتی و عرصه مشبک فلز فعالیت داشت. او که در حدود 50 سال در رشته مشبک فلز فعالیت کرد سبک خاصی را ابداع کرده بود که در نوع خود بی نظیر است.

خزینه، استاد کاشی کاری ایرانی

در همین زمان یعنی روز 13 بهمن ماه علی اکبر خزینه، استاد هنرهای سنتی و کاشی کاری ایرانی در سن 82 سالگی در منزلش درگذشت.

کاشیکاری کتابخانه پارک شهر، شبکه های زیر طاق برج آزادی، مرمت کاشی های کاخ گلستان و آثار نقاشی های سفال و کاشی او در موزه هنرهای ملی از جمله آثار به یادمانده این استاد گرانقدر است. استاد خزینه نشان درجه یک هنر کاشیکاری را کسب کرده بود.

شهرستانی، معمار اماکن مذهبی

سید محمد علی شهرستانی، معمار توسعه بناهای حرم مطهر امام حسین و امیر المؤمنین(ع) هم در اسفند ماه امسال در تهران درگذشت و پیکرش از بیمارستان خاتم النبیا به نجف منتقل شد.

سیدمحمدعلی شهرستانی سال 1932 میلادی در کربلا به دنیا آمد و ضمن تحصیل علوم اسلامی در حوزه‌ها، تا سطح دروس خارج به دریافت درجه دکترای مهندسی از دانشگاه‌ انگلستان نایل آمد. بعدها به موازات خدمات علمی ـ فرهنگی در اجرای برنامه‌های مهندسی ـ فنی در کشورهای مختلف از جمله ایران، عراق، مالزی و عربستان به فعالیت پرداخت.

مرحوم شهرستانی در توسعه حرم مطهر امام رضا علیه‌السلام در مشهد و برداشتن دیواری ضخیم از داخل حرم بدون آنکه آسیبی به گنبد برسد نقش موثری داشت و تلاش او مورد تعجب و تحسین کارشناسان بین‌المللی قرار گرفت.

وی به رغم کهولت سن در سن هشتاد سالگی با جدیت تمام در اجرای طرح بازسازی بارگاه امامان در سامرا، پس از تخریب کامل آن به دست وهابی‌ها، ‌کوشید.

افشار، ایران‌شناس و جهانگرد

ایرج افشار، تاریخ‌پژوه، نسخه‌شناس، ایران‌شناس و جهانگرد برجسته قرن معاصر درحالی در سن 85  سالگی در حالی  درگذشت که مدتی در بستر بیماری بود و قرار بود در ماه سپتامبر در رشته‌ تاریخ از دانشگاه اسکاتلند دکترای افتخاری بگیرد.

ایرج افشار متولد 16 مهرماه سال 1304 در تهران بود و سرانجام در شامگاه 12 اسفندماه جان به جان آفرین تسلیم کرد.

"اسکندرنامه"، "انجونامه"، "پرونده صالح"، "گاه‌شماری در ایران قدیم"، "ریاض‌الفردوس" و "جستارها درباره نسخه‌ خطی" از جمله نزدیک به 300 عنوان کتاب منتشرشده‌ او در زمینه‌های تصحیح، تألیف و ترجمه هستند.

روح‌الامینی، مردم‌شناس

درگذشت محمود روح‌الامینی، مردم‌شناس پیشکسوت ضایعه دیگری بود که در اسفند ماه امسال جامعه فرهنگی کشور را داغدار کرد.

دکتر محمود روح‌الامینی متولد پنجم مهرماه 1307 در کرمان بود و در دومین همایش چهره‌های ماندگار به‌عنوان چهره‌ی ماندگار در رشته‌ مردم‌شناسی معرفی شد.

او در سال 1334 لیسانس ادبیات فارسی و سال 1339 لیسانس علوم اجتماعی خود را از دانشگاه تهران گرفت و در همان سال برای ادامه‌ تحصیل به فرانسه رفت و توانست در سال 1347، از دانشگاه سوربن فرانسه مدرک دکتری خود را در رشته‌ مردم‌شناسی بگیرد.

از جمله کتاب‌های منتشرشده توسط این استاد رشته‌ی مردم‌شناسی به "گردش با چراغ" (در مبانی انسان‌شناسی)، "زمینه فرهنگ‌شناسی"، "در گستره‌ فرهنگ"، "به شاخه نباتت قسم" (باورهای عامه درباره‌ فال حافظ)، "نمودهای فرهنگی، اجتماعی در ادبیات فارسی"، "آیین‌ها و جشن‌های کهن در ایران امروز" و "فرهنگ و زبان گفت‌وگو" (به روایت تمثیل‌های مثنوی مولوی) می‌توان اشاره کرد.

مهریار٬ اصفهان شناس

در اواخر سال محمد مهریار٬ نویسنده، مترجم٬ ادیب و محقق و اصفهان شناس برجسته٬ در سن 92 سالگی به دلیل کهولت سن در اصفهان دار فانی را وداع گفت.

وی سال‌ها کرسی استادی تاریخ ادبیات فارسی و تاریخ تطور زبان فارسی در دانشگاه اصفهان داشته و سابقا ریاست کتابخانه این دانشگاه را بر عهده داشته است.

استاد محمد مهریار دانشمند فرزانه و ایران شناس بزرگ از شخصیتهای ملی ایران بود که در زمینه علوم انسانی نظیر زبان شناسی، ادبیات فارسی، جامعه شناسی و روانشناسی (تعلیم و تربیت)، تاریخ و فلسفه و جغرافیا، همچنین علوم حوزوی، سالها تحصیل، تدریس، تحقیق و تالیف کرد ودر بسیاری ازین علوم سر آمد دوران خود در ایران شد.

گرچه ایران هنرمندان و اساتید بسیاری را در حوزه تاریخ، فرهنگ، هنرهای سنتی و باستان شناسی از دست داد اما هر یک از این اساتید هنر و یادی را از خود به جای گذاشته اند که کهنه شدن هر سال دیگر هم از خاطره فعالیت های آنها را از یاد نمی برد.

زندگی صحنه یکتای، هنرمندی ماست / هر کسی نغمه خود خواند و از صحنه رود

صحنه پیوسته به جاست / خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد

قدمت 2500 ساله ماهی قرمز سفره نوروز ایرانیان+عکس

تندیسک زرین ماهی قرمز دوره هخامنشیان، تندیسک ماهی قرمز به سبک ایلامی و نقش ماهی روی ظروف فلزی ساسانیان نشان می دهد ایرانیان بیش از 2500 سال است که با ماهی قرمز یا گلدفیش آشنا بوده اند.

شاهین سپنتا یک دوستدار محیط زیست و فعال میراث فرهنگی در اصفهان به خبرنگار مهر گفت: در سالهای گذشته افرادی با گذاشتن ماهی قرمز در سفره هفت سین مخالف بودند به این دلیل که اعتقاد داشتند ماهی قرمز از 80 تا صد سال پیش از کشور چین به ایران آمده و ایرانی ها سابقه آشنایی با ماهی قرمز را نداشته اند. از آن مهمتر آنکه برای رد یا اثبات این موضوع دلایل قوی ارائه نمی شد بنابراین این نظر همیشه غالب بود.

وی افزود: اما بررسی آثار تاریخی نشان می دهد که ایرانی ها بیش از 2500 سال با ماهی قرمز یا "Gold fish " که یکی از گونه های ماهی کپور است آشنایی داشته و آن را بر سر سفره های هفت سین خود می گذاشتند.

سپنتا گفت: یکی از این نمونه‌ها، تندیسک زرین ماهی قرمز مربوط به دوران هخامنشی است. این تندیسک طلایی یکی از اشیا "گنجینه آمودریا" است که از محوطه باستانی "تخت قباد" به دست آمده است. وی تصریح کرد: این گنجینه شامل بیش از 170 مورد از اشیا ارزشمند متعلق به دوران هخامنشیان است که اکنون در "موزه بریتانیا" و "موزه ویکتوریا و آلبرت" نگهداری می‌شود.

سپنتا گفت: مجسمه زرین ماهی قرمز در سال 2004 از سوی این موزه در نمایشگاهی با موضوع "نوروز و هفت سین" به نمایش گذاشته شد.

وی ادامه داد: نمونه دیگری که نشان می دهد ایرانی ها از چند صد سال پیش با ماهی قرمز آشنا بوده اند تندیسک ماهی قرمز به سبک ایلامی است که در "گالری برکات" در مرکز شهر لندن نگهداری می‌شود.

این فعال میراث فرهنگی گفت: نمونه‌های دیگری از نقش ماهی بر آثار تاریخی ایران را می‌توان روی ظروف فلزی مربوط به دوره ساسانی دید که در آن ها ماهی یا دو ماهی به عنوان نماد زندگی در درون آب به کار نگهبانی از ریشه‌های درخت زندگی که در آب ریشه دوانده است، مشغول هستند.

وی تصریح کرد: نمونه‌های دیگر، نقش ماهی روی سکه‌های فلوس دوران صفوی است. در دوران صفوی، سکه‌های مسی، غازی نام داشت که معمولا فلوس، پشیز، پول سیاه نام داشت.

سپنتا اظهار داشت: روی سکه های فلوس معمولاً تصاویر مختلفی از حیوانات را نقش می‌کردند که به نظر می‌رسد فلوس‌هایی که داری نقش ماهی یا نقش گاو بر روی ماهی هستند برای نوروز ضرب می‌شده‌اند.

وی گفت: سنگ نگاره‌های خانه تاریخی حسین‌پناه در اصفهان متعلق به دوره فتحعلی شاه قاجار نیز نقش ماهی را روی تبرزین دراویش می بینیم.

سپنتا با بیان اینکه نقش ماهی روی این تبرزین ها نماد آگاهی و معرفت بوده است گفت: اگر چینی ها از هزار سال پیش ماهی قرمز گلدفیش را پرورش می داده اند ایرانی ها از 2500 سال پیش این ماهی را داشتند بنابراین می توان گفت که نژاد ماهی قرمز چینی ها ایرانی است اما شاید چینی ها در اصلاح نژاد ماهی قرمز نقش داشته اند.

در شکم یک لاک‌پشت دریایی چه چیزهایی پیدا می‌شود/ عکس

  - لاکپشت‌های دریایی هنگام شنا در اقیانوس‌ها قطعات پلاستیک را به اشتباه به جای غذا می‌بلعند. میزان پلاستیکی که درون سیستم گوارش یک لاک‌پ‍شت وجود دارد، ‌یکی از شاخص‌های مهم میزان آلودگی اقیانوس است.

 یکی از دستیاران طبیعی دانشمندان برای اندازه‌گیری میزان آلاینده‌هایی مانند پلاستیک در آب، ‌لاک‌پشت‌های دریایی هستند. آن‌ها در مناطقی از اقیانوس‌ها که بیشتر به پلاستیک آلوده است و حتی می‌توان گفت زباله‌دان‌های اقیانوسی برای پلاستیک هستند‌، شنا می‌کنند و در حال شنا قطعات پلاستیک وارد دهان آن‌ها شده و در شکمشان جمع می‌شود. میزان پلاستیک درون شکم این لاک‌پشت‌ها،‌ مقیاس میزان آلودگی آب به پلاستیک است.

به گزارش وایرد، تمام قطعاتی که در این تصویر می‌بینید، قطعات پلاستیکی است که تنها از شکم یک لاک‌پشت دریایی جوان خارج شده است. این لاک‌پشت به طور تصادفی از ساحل آرژانتین گرفته شده است.

در حدود 0.25 درصد از کل پلاستیک‌هایی که در سراسر زمین مصرف می‌شوند در نهایت سر از آب‌های اقیانوس‌ها در می‌آورند. شاید در نگاه اول خیلی زیاد به نظر نرسد، اما انسان در هر سال 260 میلیون تن پلاستیک تولید می‌کند! با یک حساب سرانگشتی می‌بینید که پلاستیک فراوانی به اقیانوس‌ها سرازیر می‌شود. تکه‌های کوچک‌تر خیلی سریع‌تر به این مجموعه اضافه می‌شوند. پلاستیکی که به آب‌های اقیانوس وارد می‌شود، به مرکز جریان‌های آبی گردان کشیده می‌شود. در آن‌جا پلاستیک تجزیه نمی‌شود، ‌بلکه فقط به قطعات کوچک‌تر شکسته می‌شود. این قطعات کوچک‌تر و کوچک‌تر می‌شوند و برخی از آن‌ها در نهایت سر از بدن پلانکتون‌ها یا جلبک‌ها در می‌آورند. برخی هم به بستر اقیانوس می‌روند و روی بستر قرار می‌گیرند. بقیه تکه‌های پلاستیکی هم  به اشتباه به جای غذا توسط موجودات دریایی مثل لاک‌پشت‌های دریایی خورده می‌شوند.

والاس نیکلاس از آکادمی علوم کالیفرنیا و زیست‌شناس دانشگاه بریتیش کلمبیا در این‌باره می‌نویسد: «خارج کردن محتویات دستگاه گوارش یک لاک‌پشت سبز که در ساحل ملبورن فلوریدا گرفته شده بود، نشان می‌داد که این موجود طی تنها یک ماه 74 شی خارجی غیرخوراکی را در آب‌های اقیانوس بلعیده است. در بین این اجسام،  4 نوع بادکنک لاتکس، انواع گوناگونی از پلاستیک سخت، یک قطعه شبیه به کفپوش و دو قطعه بین 2 تا 4 میلیمتری قیر پیدا شد.»

مانند بسیاری دیگر از مشکلات محیطی، آلودگی اقیانوس‌ها بسیار وسیع و پیشرفته است. با این‌حال برخی از کشورها تلاش‌هایی را برای کاهش مصرف پلاستیک آغاز کرده‌اند. مثلا چین، آفریقای جنوبی و تایلند استفاده از ساک‌های خرید پلاستیکی را ممنوع کرده‌اند یا دست‌کم برای استفاده از آن‌ها مالیات وضع کرده‌اند. این پلاستیک‌های ساده خرید برای لاک‌پشت‌های دریایی خیلی خطرناک هستند.

دانشمندان محیط زیست امیدوارند روزی برسد که انسان‌ها پلاستیک را دور نریزند و آن را بازیافت کرده و دوباره مورد استفاده قرار دهند. حتی آن‌ها امیدوارند انسان روزی استفاده از پلاستیک را به طورکل کنار بگذارد و به جای آن ماده‌ای را جایگزین کند که به طبیعت برگردد.

خبرآنلاین